Let’s do this!

Lifestyleweek #2 Durven
Let’s do this
Het is inmiddels al weer 2 maanden geleden, dat ik vol nieuwsgierigheid aan lifestyleweek 2 van ILS begon. Dit keer stond de week in het teken van ‘durven’. Ik vond het in het begin best spannend, omdat ik nog niet wist wat me allemaal te wachten stond, maar ik ben er positief ingegaan. Let’s do this, dacht ik.

Maandag: LEF-Workshop
Samen met mijn klas, startte ik op maandagmorgen aan de eerste activiteit: de LEF-workshop. Ik wist totaal niet wat ik er van moest verwachten. De workshop werd gegeven door Claas van de LEF-academie. Claas maakte meteen al een enthousiaste en positieve indruk op mij, waardoor ik er wel echt zin in kreeg. Hij begon de workshop met het stellen van de vraag ‘Wie heeft er wel eens een staande ovatie gehad?’ Na deze vraag zette hij een stoel in het midden en kregen we de kans om te voelen hoe het is om een staande ovatie te krijgen. Verschillende klasgenoten durfde het aan om op de stoel te gaan staan en een staande ovatie in ontvangst te nemen.

Na wat staande ovaties, werd het tijd voor wat serieuze theorie. Claas legde ons uit dat je verschillende soorten lef hebt, namelijk: sociale lef, fysieke lef, psychologisch lef, zakelijk lef en innovatief lef. Ook vertelde hij over de verschillende zones waarin je je kan bevinden; de comfortzone, adventure zone en zelfs de panic zone. Om lef te tonen moet je uit je comfortzone kunnen stappen en door dit vaak te doen, breid je je comfortzone uit. Achteraf was de ‘staande ovatie’ ook wel een goede opdracht geweest voor mij, om uit mijn comfortzone te stappen en mijn psychologisch lef te verbeteren, maar toch bleef ik liever op mijn stoel zitten.

IMG-20131209-WA0002

Na de theorie was het tijd om zelf uit onze comfortzone te stappen en Claas had hiervoor wat leuke opdrachten in petto. De opdrachten waarbij ik lef heb getoond waren: een snoepje eten die in andermans mond heeft gezeten en op blote voeten 3 rondjes rond de school lopen.
De eerste opdracht was fysiek zeker niet uitdagend, maar toch ging ik een klein beetje uit mijn comfortzone omdat het wat ongemakkelijk was. Eerst omdat ik mijn snoepje uit mijn mond moest halen en op mijn hand moest leggen en daarna omdat ik het snoepje van mijn buurvrouw, terug in mijn mond moest doen en zij die van mij. Hier speelt dus wel het psychologisch lef een rol; normaal gesproken doe je zoiets niet, dus het is best raar als iemand je vraag het wel te doen.

De 3 rondjes rond de school op blote voeten is me ook wel echt bijgebleven. Hierbij ben ik echt uit mijn comfortzone gehaald. Eerst dacht ik ook dat Claas een grapje maakte toen hij deze opdracht uitlegde. ‘Op blote voeten de school rond? Drie keer?’
Alleen zou ik dit nooit gedaan hebben, maar omdat heel de klas meedeed, ging ik er ook voor.
Na deze opdracht voelde ik me wel echt goed en trots, dat ik het gedaan had en mijn grens had verlegd. Dit heeft dus ook zeker bijgedragen aan mijn Quality of Life, het voelt goed om uit je comfortzone te stappen. Deze LEF-workshop heeft ook bijgedragen aan mijn ontwikkeling als Lifestyle professional, omdat ik geleerd heb dat andere mensen ook ‘grenzen’ hebben en dingen niet goed durven en ik daar niet de enige in ben. Een lifestyle professional moet open kunnen staan voor allerlei meningen en gedachtegangen en het onderwerp ‘lef’ is daar ook een stukje van.

Dinsdag: DURF-Survival
Op de tweede dag van de lifestyleweek stond een DURF-survival op de planning. Samen met mijn andere klasgenoten ben ik die dag, heel vroeg, afgereisd naar Sittard in Limburg. Ik bereidde me voor op een intensieve dag vol fysieke uitdagingen, maar dit bleek toch niet helemaal waar te zijn.
De dag stond vooral in het teken van teambuilding en je eigen grenzen verleggen.
Ik was deze dag ingedeeld in een groep waarbij ik de enige was uit een andere klas. In het begin baalde ik daar wel een beetje van, maar al snel zag ik het positieve er van in. Met mijn groep moest ik verschillende opdrachten oplossen en samenwerking was daarbij heel belangrijk.
Twee opdrachten zijn me heel erg bijgebleven omdat ik daarbij echt uitgedaagd ben.

De eerste:
Er hing een grote autoband in de lucht op ongeveer 2 meter hoogte. Het was de bedoeling dat heel ons groepje door de autoband heen zou gaan, maar er zouden daarbij maar 2 mensen de autoband mogen aanraken. Ik keek meteen naar me groepje en dacht: ‘nee, dat kan toch niet? Hoe gaan we dat ooit voor elkaar krijgen.’ Ik was echt een beetje bang, want ik zou als een plank opgetild worden door een paar mensen (die ik niet kende), door een autoband worden geduwd en vervolgens weer opgevangen worden. Toen we eenmaal begonnen met de opdracht, heb ik mijn angst aan de kant gezet en ben ik er helemaal voor gegaan. Ik heb nog wel een paar keer gegild ‘oh, laat me niet vallen’, maar ik kwam heelhuids aan de overkant. Daarna voelde ik me echt goed. Ik heb hierbij dus zeker mijn psychologisch en fysiek lef getoond.

IMG-20131210-WA0001[1]

De grootste uitdaging heb ik toch wel overwonnen bij de tweede opdracht: klim met vier personen in een tien meter hoge paal, ga met zijn vieren op het plateau staan (30 bij 30cm) en laat je daarna van het plateau vallen. Toen ze vroegen wie deze opdracht allemaal wilde doen, stak ik meteen resoluut mijn hand op. Ik wilde deze echt doen! Een paar minuten later, klom ik bibberend de trap op richting het plateau. Ik vond het ontzettend spannend! We moesten ook echt goed samenwerken, maar het is ons uiteindelijk wel gelukt om met zijn vieren op het plateau te staan.

IMG-20131209-WA0006

Ik ben deze dag zeker uit mijn comfortzone getreden en heb zowel fysiek als psychologisch lef getoond. Je moet niet te veel nadenken over wat er allemaal kan gebeuren, maar je moet het gewoon doen. Deze twee activiteiten hebben dus echt bijgedragen aan mijn Quality of Life, omdat ik hierdoor heb geleerd dat ik dus veel vaker minder moet nadenken, maar het gewoon moet doen. Ik kan veel meer dan ik denk.
Deze dag heeft ook geholpen bij mijn ontwikkeling als Lifestyle professional. Nieuwe mensen leren kennen is goed en door goede communicatie en samenwerking, kun je heel ver komen met elkaar. Straks is het ook belangrijk dat je goed kan samenwerken met verschillende, onbekende mensen. Ook denk ik voortaan terug aan de paal, als ik weer eens denk dat ik het niet kan.

Donderdag: Urban-survival Breda
Na een dagje vrij, was het donderdag alweer tijd voor de derde activiteit: de Urban-Survival. Helaas heb ik deze dag gemist omdat ik die dag mijn lef moest gaan tonen bij mijn rijexamen. Afgelopen dinsdag heb ik deze dag, samen met twee andere meisjes, in Breda ingehaald. De opdracht was gewoon hetzelfde. We moesten 5 opdrachten gaan verzinnen voor de groep die ’s middags naar Breda zou komen. Deze opdrachten moesten in het teken staan van lef.
Ik vind het wel jammer dat ik de eerste ‘echte’ urban-survival in Den Bosch gemist heb, nu zat ik maar met 2 meisjes en zat je totaal niet meer in het hele lefgebeuren. Maar ondanks dat, ben ik er bij de herkansing ook gewoon voor gegaan en heb ik me actief ingezet.

De opdrachten die wij hadden verzonnen waren:
1. Doe met minimaal 5 andere mensen een polonaise door het park van Breda
2. Spreek allemaal 2 mensen aan op straat en geef ze een compliment
3. Maak met 10 andere onbekende mensen een ‘selfie’ met de kerk van Breda
4. Ga naar de Macdonalds en maak een gekke foto met je groepje bij het speeltoestel
5. Ga naar de Coffee &Cream en daar mogen 2 mensen meehelpen met bedienen en opnemen.

De opdrachten waren niet heel erg uitdagend, we vonden het moeilijk om snel, nieuwe en creatieve opdrachten te verzinnen. Zoals ik al eerder heb gezegd, het was een hele andere dag dan tijdens de lifestyleweek. Er zit telkens wel een sociale uitdaging in, namelijk mensen aanspreken om mee te doen met de opdrachten.
Zelf heb ik tijdens deze dag ook alleen sociaal lef getoond. Ik moest aan winkeliers vragen of we de enveloppen bij hun neer mochten leggen. De eerste keer was ik nog een beetje bang voor een afwijzing, maar alle winkeliers stemden er in mee en dus vond ik het ook niet meer eng om het te vragen. Dit heeft dus ook bijgedragen aan mijn Quality of Life, ik voelde me steeds zelfverzekerder worden als de winkeliers positief reageerden en mee wilden werken. Dit draagt ook bij aan mijn ontwikkeling als Lifestyle professional, je moet onbekende mensen aan durven spreken en je netwerk uitbreiden.

Vrijdag: Urbansurvival Haarlem
De laatste dag van de lifestyleweek heb ik gelukkig wel mee kunnen maken. Deze dag ging ik met mijn groepje op weg naar Haarlem, om daar de opdrachten uit te voeren die de andere groep (de vorige dag) voor ons verzonnen had. Dit was de eerste keer dat ik mijn groepje ontmoette, maar het was meteen gezellig. We gingen meteen enthousiast opzoek naar de eerste enveloppe.
Deze vonden we in een café op de grote markt.

IMG-20131213-WA0009

Onze eerste opdracht was heel duidelijk en luidde:
‘Jullie zijn vast nog moe van je reis en hebben het een beetje koud. Daarom is het tijd om op te warmen! Haal je kledingstukken tevoorschijn. Het is tijd voor de Harlem Shake!’
We hadden ons al een beetje op deze opdracht voorbereid en omdat we het inderdaad koud hadden, besloten we deze opdracht maar snel te voltooien. Het was in het begin wel een beetje raar om midden op de markt een harlem shake te doen, maar al snel waren we over onze gene heen.

De andere opdrachten die we nog hebben uitgevoerd waren:
2. Bied 2 mensen in het café een kopje koffie aan en begin een gesprek (minimaal 15 minuten).
3. Geef per persoon 5 mensen een free hug (film dit of maak foto’s).
4. Iedere groepslid moet een mooie kerstgedachte op de kerskaart schrijven en deze uitdelen aan een persoon op straat.
5. Ruil je 2 voorwerpen minstens 5x voor een ander voorwerp.

IMG-20131213-WA0045

Bij alle opdrachten heb ik vooral sociaal lef getoond. In het begin vond ik het toch wel lastig om wildvreemde mensen op straat aan te spreken en ze vragen mee te doen met de opdracht. Later op de dag ging me dit veel beter af. Ook bij deze laatste dag heeft het aanspreken van onbekende mensen bijgedragen aan mijn Quality of Life; doordat ik merkte dat het helemaal niet stom is om onbekende mensen aan te spreken en ze iets te vragen, werd ik steeds zelfverzekerder. Hierdoor voel je je echt goed. Dit is ook goed voor mijn ontwikkeling als Lifestyle professional; zoals ik al eerder heb verteld, het is belangrijk dat je onbekende mensen durft aan te spreken. Ook is het belangrijk dat je snel en duidelijk je verhaal kunt vertellen aan mensen. Met deze week heb ik al een stap vooruit gezet, mezelf overtroffen en verbeterd.

tumblr_mb6p7rtPz51recvoho1_500_large

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s